"சாயங்காலத்திலே கர்த்தருடைய கரம் என்மேல் அமர்ந்திருந்தது" (). இது நியாயத்தீர்ப்பின் வழியாகவும் இருக்கலாம்; அப்படி இருந்தால், இத்தகைய சந்திப்பிற்கான காரணத்தைச் சிந்திப்பதும், தண்டனையையும் அதை நியமித்தவரையும் ஏற்றுக்கொள்வதும் என் கடமையாகும். இராக்காலத்தில் சிட்சிக்கப்படுகிறவன் நான் ஒருவன் மாத்திரமல்ல; நான் இந்த உபத்திரவத்திற்கு மனப்பூர்வமாக கீழ்ப்படிந்து, அதன் மூலம் கவனமாய் பிரயோஜனம் அடைய பிரயாசப்படுவேனாக. ஆனால் கர்த்தருடைய கரம் மற்றொரு விதத்திலும் உணரப்படலாம்; அது ஆத்துமாவை வலுப்படுத்தி, ஆவியை நித்திய காரியங்களை நோக்கி மேலெழும்பச் செய்கிறது. இந்த அர்த்தத்தில் கர்த்தர் என்னோடு இடைபடுவதை நான் உணர வேண்டும்! தெய்வீக பிரசன்னத்தையும் உள்ளுறையும் தன்மையையும் உணருவது, கழுகுகளின் சிறகுகள்மேல் ஏறுவதுபோல ஆத்துமாவை பரலோகத்தை நோக்கிச் சுமந்து செல்லும். அத்தகைய நேரங்களில் நாம் ஆவிக்குரிய சந்தோஷத்தால் நிரம்பி வழிவோம், பூமியின் கவலைகளையும் துக்கங்களையும் மறந்துவிடுவோம்; கண்ணுக்குத் தெரியாத நித்தியம் அருகில் இருக்கிறது, கண்ணுக்குத் தெரியும் உலக காரியங்கள் நம்மேல் உள்ள தங்கள் வல்லமையை இழக்கின்றன; சரீரமாகிய வேலைக்காரன் மலையின் அடிவாரத்தில் காத்திருக்கிறான், ஆவியாகிய எஜமான் மலையின் உச்சியில் கர்த்தருடைய பிரசன்னத்தில் ஆராதிக்கிறான். இத்தகைய பரிசுத்தமான தெய்வீக ஐக்கியத்தின் காலம் இந்த மாலையில் எனக்கு அருளப்படுவதாக! இது எனக்கு மிகவும் தேவை என்பதை கர்த்தர் அறிவார். என் கிருபைகள் சோர்ந்துபோகின்றன, என் மாம்ச இச்சைகள் கொந்தளிக்கின்றன, என் விசுவாசம் பலவீனமாக இருக்கிறது, என் பக்தி குளிர்போல இருக்கிறது; இவையெல்லாம் அவருடைய குணமாக்கும் கரம் என்மேல் வைக்கப்பட வேண்டியதற்கான காரணங்களாகும். அவருடைய கரம் என் எரியும் நெற்றியின் வெப்பத்தைத் தணித்து, என் படபடக்கும் இருதயத்தின் கொந்தளிப்பை அடக்க வல்லது. உலகத்தை உருவாக்கின அந்த மகிமையான வலதுகரம் என் மனதைப் புதிதாக உருவாக்க முடியும்; பூமியின் பிரம்மாண்டமான தூண்களைத் தாங்கும் சோராத கரம் என் ஆவியை ஆதரிக்க முடியும்; பரிசுத்தவான்கள் யாவரையும் மூடியிருக்கும் அன்பின் கரம் என்னை அரவணைக்க முடியும்; சத்துருவை நொறுக்கும் வல்லமையுள்ள கரம் என் பாவங்களை அடக்க முடியும். இன்று மாலை அந்த கரம் என்னைத் தொடுவதை நான் ஏன் உணரக்கூடாது? என் ஆத்துமாவே, இயேசுவின் கரங்கள் உனது மீட்பிற்காக ஆணியடிக்கப்பட்டன என்ற பலத்த வாதத்தோடு உன் தேவனை நோக்கி விண்ணப்பம் செய்; தானியேலைத் தொட்டு, அவர் தேவனுடைய தரிசனங்களைக் காணும்படி அவருடைய முழங்கால்களில் நிற்கச்செய்த அதே கரம் உன்மேலும் அமர்ந்திருப்பதை நீ நிச்சயமாக உணருவாய்.
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.