"அவன் அமிழ்ந்துபோகையில்: ஆண்டவரே, என்னை இரட்சியும் என்று கூப்பிட்டான்" (). அமிழ்ந்துபோகும் காலங்களே கர்த்தருடைய ஊழியக்காரர்களுக்கு ஜெபத்தின் காலங்களாகும். பேதுரு தன் துணிச்சலான பயணத்தைத் தொடங்கும்போது ஜெபிக்கத் தவறினான், ஆனால் அவன் அமிழ்ந்துபோகத் தொடங்கியபோது அவனுடைய ஆபத்து அவனைக் கெஞ்சும் நிலைக்குக் கொண்டுவந்தது, அவனுடைய கூப்பிடுதல் தாமதமானாலும், மிகவும் தாமதமாகிவிடவில்லை. நம்முடைய சரீர வேதனையின் மற்றும் மன வேதனையின் நேரங்களில், அலைகளினால் கப்பல் கரைக்குத் தள்ளப்படுவது போல, நாமும் சுபாவமாகவே ஜெபத்திற்குத் தள்ளப்படுகிறோம். நரி தன் பாதுகாப்புக்காகத் தன் வளைக்கு ஓடுகிறது; பறவை தன் அடைக்கலத்திற்காகக் காட்டுக்குத் தப்பியோடுகிறது; அப்படியே சோதிக்கப்படும் விசுவாசியும் தன் பாதுகாப்புக்காகக் கிருபாசனத்திற்குத் தீவிரிக்கிறான். பரலோகத்தின் மாபெரும் புகலிடம் என்பது இடைவிடாத ஜெபமே; புயலடித்த அநேகக் கப்பல்கள் அங்கே புகலிடம் கண்டிருக்கின்றன, ஒரு புயல் வரும் கணத்திலேயே நாம் நம்முடைய முழுப் பாய்மரங்களையும் விரித்து அதை நோக்கி ஓடுவது ஞானமாகும்.
சுருக்கமான ஜெபங்களே போதுமானவை. பேதுரு தட்டுத்தடுமாறி வாய்விட்டுக் கூப்பிட்ட விண்ணப்பத்தில் மூன்றே வார்த்தைகள்தான் இருந்தன, ஆனால் அவை அவனுடைய நோக்கத்திற்குப் போதுமானதாக இருந்தன. நீளம் அல்ல, பெலனே விரும்பத்தக்கது. தேவையின் உணர்வு சுருக்கமாய் இருக்கக் கற்றுத்தரும் மாபெரும் போதகராகும். நம்முடைய ஜெபங்களில் பெருமையாகிய வாலிறகுகள் குறைவாகவும், சிறகுகள் அதிகமாகவும் இருந்தால் அவை இன்னும் நலமாய் இருக்கும். வீண் வார்த்தைகள் பக்திக்குக் கோதுமையின் முன் பதரைப் போல ஒத்திருக்கின்றன. விலையேறப்பெற்ற பொருட்கள் சிறிய அளவில் அடங்கியிருக்கும், அநேக நீளமான ஜெபங்களில் இருக்கும் உண்மையான விண்ணப்பங்கள் யாவும் பேதுருவின் ஜெபத்தைப் போலச் சுருக்கமான ஒரு வேண்டுதலில் சொல்லப்பட்டிருக்கலாம்.
நம்முடைய எல்லைகளே கர்த்தருடைய தருணங்களாகும். ஆபத்தின் கடுமையான உணர்வு நம்மிலிருந்து ஒரு ஆவலாதியான கூப்பிடுதலை வரவழைக்கும் கணத்திலேயே, இயேசுவின் காதுகள் அதைக் கேட்கின்றன; அவரிடம் காதும் இருதயமும் ஒன்றாகவே செயல்படுகின்றன, அவருடைய கரம் நீட்டப்படத் தாமதிப்பதில்லை. கடைசி நிமிடத்தில் நாம் நம்முடைய போதகரை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறோம், ஆனால் நம்முடைய தாமதங்களை அவர் தமது உடனடி மற்றும் பயனுள்ள கிரியையினால் சரிசெய்கிறார். உபத்திரவமாகிய கொந்தளிக்கும் தண்ணீரினால் நாம் அமிழ்ந்துபோகும் நிலையில் இருக்கிறோமா? அப்படியானால் நம்முடைய ஆத்துமாக்களை நம்முடைய இரட்சகரை நோக்கி உயர்த்துவோம், நாம் அழிந்துபோக அவர் அனுமதிக்க மாட்டார் என்று நாம் உறுதியாய் நம்பலாம். நம்மால் ஒன்றும் செய்ய முடியாதபோது இயேசுவால் எல்லாவற்றையும் செய்ய முடியும்; அவருடைய வல்லமையுள்ள உதவியை நம்முடைய பக்கத்தில் சேர்த்துக்கொள்வோம், அப்போது எல்லாம் நலமாகும்.
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.