"ஆண்டவரே... நாங்கள் உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவஞ்செய்தபடியால், எங்களுக்கும்... முக வெட்கமே உரியது" (). பாவத்தைப் பற்றிய ஆழமான உணர்வும் தெளிவான தரிசனமும், அதன் கொடூரமும், அது தகுதியாய் உத்தேசப்படுத்தும் ஆக்கினையும் நம்மைச் சிங்காசனத்திற்கு முன்பாகத் தாழ்ந்து கிடக்கச் செய்ய வேண்டும். நாம் கிறிஸ்தவர்களாகப் பாவம் செய்திருக்கிறோம். அந்தோ! அது அப்படித்தான் இருக்கிறது. நாம் ஏராளமான கிருபைகளைப் பெற்றிருந்தும் நன்றியற்றவர்களாய் இருந்திருக்கிறோம்: பலரைக் காட்டிலும் சிலாக்கியங்களைப் பெற்றிருந்தும், அதற்குரிய விகிதத்தில் நாம் கனிகளைக் கொடுக்கவில்லை. கிறிஸ்தவப் போராட்டத்தில் நீண்ட காலமாக ஈடுபட்டிருந்தாலும், கடந்த காலத்தைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது வெட்கப்படாதவன் யார்? நாம் மறுபடி ஜெநிப்பிக்கப்படுவதற்கு முந்தின நாட்களைப் பொறுத்தவரை, அவைகள் மன்னிக்கப்பட்டு மறக்கப்படட்டும்; ஆனால் அதற்குப் பின்பும், நாம் முன்போலப் பாவம் செய்யாவிட்டாலும், வெளிச்சத்திற்கு விரோதமாகவும் அன்பிற்கு விரோதமாகவும் பாவம் செய்திருக்கிறோம்—நம்முடைய மனதிற்குள் மெய்யாகவே ஊடுருவின வெளிச்சம், நாம் மகிழ்ந்திருந்த அன்பு. ஓ, மன்னிக்கப்பட்ட ஓர் ஆத்துமாவின் பாவத்தின் கொடூரம் எப்பேர்ப்பட்டது! கிறிஸ்துவோடு ஐக்கியம் கொண்டு, இயேசுவின் மார்பில் தன் தலையைச் சாய்த்திருந்த தேவனுடைய தெரிந்துகொள்ளப்பட்ட ஒருவனுடைய பாவத்தோடு ஒப்பிடும்போது, மன்னிக்கப்படாத ஒரு பாவியின் பாவம் அற்பமானதே. தாவீதைப் பாருங்கள்! பலர் அவனுடைய பாவத்தைப் பேசுவார்கள், ஆனால் அவனுடைய மனஸ்தாபத்தைப் பார்க்கும்படி நான் உங்களைக் கெஞ்சுகிறேன், அவனுடைய முறிந்த எலும்புகள் ஒவ்வொன்றும் அதன் வேதனை நிறைந்த அறிக்கையை முணுமுணுப்பதைக் கேளுங்கள்! (). பூமியில் விழும் அவனுடைய கண்ணீரையும், தன் சுரமண்டலத்தின் மெதுவான இசைக்கு உடன் துணையாய் இருக்கும் அவனுடைய ஆழமான பெருமூச்சுகளையும் கவனித்துப் பாருங்கள்! நாம் வழிதவறிப் போனோம்: எனவே நாம் மனஸ்தாபத்தின் ஆவியைத் தேடுவோமாக. பேதுருவையும் பாருங்கள்! பேதுரு தன் எஜமானரை மறுதலித்ததை நாம் அதிகம் பேசுகிறோம். "அவன் மனம் நொந்து, கசப்பாய் அழுதான்" () என்று எழுதியிருப்பதை நினைவுகூருங்கள். கண்ணீரோடு புலம்ப வேண்டிய நம்முடைய ஆண்டவரின் மறுதலிப்புகள் நம்மிடம் இல்லையா? அந்தோ! மதம் மாறுவதற்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள நம்முடைய இந்தப் பாவங்கள், அக்கினியிலிருந்து கொள்ளிக்கட்டைகளைப் போல நம்மை மீட்டெடுத்த தேவனுடைய இறையாண்மையுள்ள இரக்கம் மட்டும் இல்லாவிட்டால், நம்மையும் அவியாத அக்கினியின் இடத்திற்கு ஒப்புவித்திருக்கும். என் ஆத்துமாவே, உன்னுடைய சுபாவமான தீமையின் உணர்வின் கீழ் தாழ்ந்து குனிந்து, உன் தேவனை ஆராதி. உன்னை இரட்சிக்கும் கிருபையையும்—உன்னைத் தப்பவைக்கும் இரக்கத்தையும்—உன்னை மன்னிக்கும் அன்பையும் ஆச்சரியப்பட்டுப் போற்று!
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.