"கர்த்தாவே, இரட்சியும் (Help, Lord - ஆண்டவரே, துணைசெய்யும்)" (). இந்த ஜெபம் தனக்குள்ளே விசேஷித்ததானது, ஏனெனில் அது சுருக்கமானது, ஆனால் ஏற்ற காலத்திற்குரியது, அர்த்தம் நிறைந்தது மற்றும் சிந்திக்கத் தூண்டுவது. உத்தமமான மனிதர்கள் குறைந்துபோனதைக் குறித்துத் தாவீது துக்கமடைந்தார், எனவே தன் இருதயத்தை விண்ணப்பத்தில் உயர்த்தினார்—சிருஷ்டி தவறியபோது, அவர் சிருஷ்டிகரிடம் ஓடினார். அவர் தன் சொந்த பலவீனத்தை மெய்யாகவே உணர்ந்திருந்தார், இல்லையென்றால் துணிக்காகக் கதறியிருக்க மாட்டார்; ஆனால் அதே நேரத்தில் சத்தியத்தின் காரியத்திற்காகத் தன் முழு பலத்தோடும் பிரயாசப்படவும் உத்தேசித்தார், ஏனெனில் நாம் நாமே ஒன்றும் செய்யாத இடத்தில் "துணை" என்ற வார்த்தை பொருந்தாது. இந்த இரண்டு வார்த்தை ஜெபத்தில் நேரடியான தன்மையும், தெளிவான பார்வையும், துல்லியமான சத்தமும் இருக்கிறது; சில வேஷக்காரர்களின் நீளமான, அலைபாயும் பேச்சுகளைக் காட்டிலும் இது மிகவும் மேலானது. சங்கீதக்காரன் நன்றாய்ச் சிந்திக்கப்பட்ட ஒரு ஜெபத்தோடு தன் தேவனிடம் நேராக ஓடுகிறான்; தான் எதைத் தேடுகிறான், எங்கே தேட வேண்டும் என்பதை அவன் அறிவான். ஆண்டவரே, அதே ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட வழியில் ஜெபிக்க எங்களுக்குக் கற்றுத்தாரும்.
இந்த ஜெபத்தைப் பயன்படுத்துவதற்கான தருணங்கள் அடிக்கடி ஏற்படுகின்றன. உலகப் பிரகாரமான உபத்திரவங்களில், சகல உதவியாளர்களும் தங்களைக் கைவிடுவதைக் காணும் சோதிக்கப்படும் விசுவாசிகளுக்கு இது எவ்வளவு ஏற்றது. உபதேச ரீதியான சந்தேகங்களில் இருக்கும் மாணவர்கள், மகா பெரிய போதகராகிய பரிசுத்த ஆவியானவரை நோக்கி, "ஆண்டவரே, துணைசெய்யும்" என்ற இந்தக் கூப்பிடுதலை உயர்த்துவதின் மூலம் பெரும்பாலும் உதவியைப் பெறலாம். உள் போராட்டங்களில் இருக்கும் ஆவிக்குரிய வீரர்கள் தங்களின் படைகளைப் பலப்படுத்த இந்த மாதிரியான விண்ணப்பத்தைச் சிங்காசனத்திற்கு அனுப்பலாம். பரலோக ஊழியத்தில் பிரயாசப்படுகிறவர்கள் தேவையுள்ள காலத்தில் இவ்விதமாய்க் கிருபையைப் பெறலாம். சந்தேகங்களிலும் திகைப்புகளிலும் இருக்கும் தேடுகிற பாவிகள் இதே பாரமான விண்ணப்பத்தை ஏறெடுக்கலாம்; உண்மையில், இந்த எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும், காலங்களிலும், இடங்களிலும், தேவையுள்ள ஆத்துமாக்களின் தேவையை இது நிவர்த்தி செய்யும். "ஆண்டவரே, துணைசெய்யும்" என்பது நாம் வாழும்போதும் மரிக்கும்போதும், பாடுபடும்போதும் பிரயாசப்படும்போதும், சந்தோஷப்படும்போதும் துக்கப்படும்போதும் நமக்கு ஏற்றதாய் இருக்கும். அவரிடமே நம்முடைய உதவி காணப்படுகிறது, அவரை நோக்கிக் கூப்பிட நாம் பராக்காய் இராதிருப்போமாக.
இயேசுவின் மூலமாய் அது உத்தமமாய் ஏறெடுக்கப்படும் பட்சத்தில், இந்த ஜெபத்திற்கான பதில் நிச்சயம். கர்த்தருடைய சுபாவம் அவர் தமது ஜனங்களைக் கைவிடமாட்டார் என்பதை நமக்கு உறுதிப்படுத்துகிறது; பிதா மற்றும் கணவன் என்ற அவருடைய உறவு அவருடைய துணையை நமக்கு உத்திரவாதப்படுத்துகிறது; அவர் இயேசுவை நமக்கு ஈவாகத் தந்தது எல்லா நன்மைகளுக்கும் அச்சாரமாய் இருக்கிறது; "பயப்படாதே, நான் உனக்குத் துணைசெய்கிறேன்" () என்ற அவருடைய உறுதியான வாக்குத்தத்தம் நிலைத்து நிற்கிறது.
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.