"தேவனுடைய ஜனங்களுக்கு இளைப்பாறுகிற காலம் இனி மீதியாயிருக்கிறது" (). பரலோகத்தில் விசுவாசியின் நிலை இங்கே பூமியில் இருப்பதைக் காட்டிலும் எவ்வளவு வித்தியாசமாய் இருக்கும்! இங்கே அவன் பிரயாசப்படுவதற்கும் சோர்வடைவதற்கும் பிறந்திருக்கிறான், ஆனால் அழியாதவர்களின் தேசத்தில் களைப்பு என்பதை ஒருபோதும் அறிய முடியாது. தன் எஜமானருக்கு ஊழியம் செய்ய வாஞ்சையாய் இருந்தாலும், அவனுடைய வைராக்கியத்திற்கு அவனுடைய பலம் போதாமல் இருக்கிறது: அவனுடைய மாறாத கூப்பிடுதல், "என் தேவனே, உமக்கு ஊழியம் செய்ய எனக்குத் துணைசெய்யும்" என்பதாகவே இருக்கிறது. அவன் முற்றிலும் சுறுசுறுப்பாய் இருந்தால், அவனுக்கு அதிக வேலை இருக்கும்; அவனுடைய சித்தத்திற்கு அது அதிகம் அல்ல, ஆனால் அவனுடைய பலத்திற்கு அது மிக அதிகம், அதனால் அவன், "நான் வேலையினால் சோர்ந்துபோகவில்லை, ஆனால் வேலைக்குள்ளே சோர்ந்துபோகிறேன்" என்று கதறுவான். ஆ! கிறிஸ்தவனே, சோர்வின் அந்த உஷ்ணமான நாள் எப்போதும் நீடிக்காது; சூரியன் அடிவானத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறது; அவர்கள் இரவும் பகலும் தேவனுக்கு ஊழியம் செய்கிற, அதே சமயம் தங்களின் பிரயாசங்களுக்கு விலகி இளைப்பாறுகிற தேசத்தில், நீ இதுவரை கண்டிராத ஒரு பிரகாசமான நாளாக அது மீண்டும் உதிக்கும். இங்கே இளைப்பாறுதல் என்பது பகுதியாகவே இருக்கிறது, அங்கே அது பூரணமாய் இருக்கும். இங்கே கிறிஸ்தவன் எப்போதும் நிலைப்பில்லாமல் இருக்கிறான்; தான் இன்னும் அதை அடையவில்லை என்பதை உணருகிறான். அங்கே எல்லாரும் இளைப்பாறுகிறார்கள்; அவர்கள் மலையின் உச்சியை அடைந்துவிட்டார்கள்; அவர்கள் தங்களின் தேவனுடைய மார்பில் சாய்ந்திருக்கிறார்கள். அதற்கு மேல் அவர்களால் உயரப் போக முடியாது. ஆ, வேலையினால் சோர்ந்துபோன தொழிலாளியே, நீ என்றென்றைக்குமாய் இளைப்பாறப் போகும் அந்த நேரத்தைச் சற்றுச் சிந்தித்துப் பார்! உன்னால் அதை ஊகிக்க முடிகிறதா? அது நித்திய இளைப்பாறுதல்; "மீதியாயிருக்கிற" இளைப்பாறுதல். இங்கே, என் மிகச் சிறந்த மகிழ்ச்சிகளின் நெற்றியில் "மரணத்திற்குரியது" என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது; என் அழகான பூக்கள் வாடிப் போகின்றன; என் இன்பப் பாத்திரங்கள் வண்டல் வரை குடித்துத் தீர்க்கப்படுகின்றன; என் இனிமையான பறவைகள் மரணத்தின் அம்புகளுக்கு இரையாகின்றன; என் மிகவும் மகிழ்ச்சியான நாட்கள் இரவுகளின் நிழல்களாய் மாறுகின்றன; என் பேரின்பத்தின் அலைகள் துக்கத்தின் வற்றல்களாய் வற்றிப் போகின்றன; ஆனால் அங்கே எல்லாமே அழியாதவை; சுரமண்டலம் துருப்பிடிக்காமல் இருக்கும், கிரீடம் வாடாமல் இருக்கும், கண் மங்காமல் இருக்கும், குரல் தளராமல் இருக்கும், இருதயம் அசையாமல் இருக்கும், அழியாத அந்த உயிர் முற்றிலும் எல்லையற்ற பேரானந்தத்தில் மூழ்கியிருக்கும். ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட நாள்! மரணformat மகா ஜீவனால் விழுங்கப்பட்டு, நித்திய ஓய்வுநாள் தொடங்கும் அந்த நாள் எப்பேர்ப்பட்ட பாக்கியமான நாள்!
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.