"அப்பொழுது வேதவாக்கியங்களை அறிந்துகொள்ளும்படி அவர்களுடைய மனதை அவர் திறந்து" (). நேற்று மாலை வேதவாக்கியங்களைத் திறந்தவராக நாம் கண்ட அவரே, இங்கே மனதைத் திறப்பவராக இருப்பதைக் காண்கிறோம். முந்தின கிரியையில் அவருக்கு உடன் உழைப்பாளர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள், ஆனால் பிந்தின கிரியையில் அவர் மாத்திரமே தனித்து நிற்கிறார்; பலரால் வேதவாக்கியங்களை மனதிற்குக் கொண்டுவர முடியும், ஆனால் கர்த்தர் மாத்திரமே வேதவாக்கியங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் அளவிற்கு மனதை ஆயத்தப்படுத்த முடியும். நம்முடைய கர்த்தராகிய இயேசு மற்ற எல்லா போதகர்களிலிருந்தும் வித்தியாசப்பட்டவர்; அவர்கள் காதுகளை எட்டுகிறார்கள், அவரோ இருதயத்திற்குப் போதிக்கிறார்; அவர்கள் வெளிப்படையான எழுத்தைக் கையாளுகிறார்கள், அவரோ சத்தியத்தின் உன்னத சுவையை நமக்கு அளிக்கிறார், அதன் மூலம் அதன் நறுமணத்தையும் ஆவியையும் நாம் உணர்ந்துகொள்கிறோம். படிப்பறிவில்லாத மனிதர்களும்கூட கிருபையின் பள்ளியில் முதிர்ந்த அறிஞர்களாக மாறுகிறார்கள், கர்த்தராகிய இயேசு தமது பரிசுத்த ஆவியினாலே ராஜ்யத்தின் இரகசியங்களை அவர்களுக்கு வெளிப்படுத்தி, கண்ணுக்குத் தெரியாதவைகளைக் காணும்படி அவர்களுக்குத் தெய்வீக அபிஷேகத்தை அருளும்போது இது சாத்தியமாகிறது. போதகரால் நம்முடைய மனம் தெளிவுபடுத்தப்பட்டு பலப்படுத்தப்பட்டிருந்தால் நாம் பாக்கியவான்கள்! மிகுந்த உலகக் கல்வி கற்ற மனிதர்கள் பலர் நித்திய காரியங்களைக் குறித்து எவ்வளவு அறியாமையில் இருக்கிறார்கள்! வெளிப்பாட்டின் கொல்லுகிற எழுத்தை அவர்கள் அறிவார்கள், ஆனால் அதன் ஜீவனுள்ள ஆவியை அவர்களால் கண்டுகொள்ள முடியாது; லௌகீக அறிவின் கண்களால் ஊடுருவ முடியாத ஒரு திரை அவர்களுடைய இருதயத்தின் மேல் இருக்கிறது. சிறிது காலத்திற்கு முன்பு நம்முடைய நிலையும் அப்படித்தான் இருந்தது; இப்போது பார்க்கிற நாம் ஒரு காலத்தில் முற்றிலும் குருடர்களாய் இருந்தோம்; சத்தியம் என்பது அந்தகாரத்தில் உள்ள அழகைப் போல நமக்குக் கவனிக்கப்படாததாகவும் அலட்சியம் பண்ணப்பட்டதாகவும் இருந்தது. இயேசுவின் அன்பு மட்டும் இல்லாவிட்டால் நாம் இந்த நிமிடம் வரை முற்றிலும் அறியாமையிலேயே இருந்திருப்போம், ஏனெனில் அவர் தமது கிருபையினாலே நம்முடைய மனதைத் திறக்காவிட்டால், ஒரு குழந்தை பிரமிடுகளைக் கடப்பதோ, அல்லது ஒரு நெருப்புக்கோழி நட்சத்திரங்களை நோக்கிப் பறப்பதோ எவ்வளவு கூடாத காரியமோ, அவ்வளவாக நம்மாலும் ஆவிக்குரிய அறிவை அடைந்திருக்க முடியாது. இயேசுவின் கல்லூரி மாத்திரமே தேவனுடைய சத்தியத்தை உண்மையாகக் கற்றுக்கொள்ள முடிகிற ஒரே இடமாகும்; மற்ற பள்ளிகள் நாம் எதை விசுவாசிக்க வேண்டும் என்று கற்பிக்கலாம், கிறிஸ்துவின் பள்ளி மாத்திரமே அதை எப்படி விசுவாசிக்க வேண்டும் என்பதைக் காண்பிக்க முடியும். நாம் இயேசுவின் பாதப்படியில் உட்கார்ந்து, நம்முடைய மந்தமான புத்தி பிரகாசிக்கவும், நம்முடைய பலவீனமான மனம் பரலோக காரியங்களை ஏற்றுக்கொள்ளவும் உருக்கமான ஜெபத்தின் மூலம் அவருடைய ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட உதவியைக் கெஞ்சுவோமாக.
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.