"என் நேசரை நீங்கள் கண்டால், நான் அன்பினால் வியாதியாயிருக்கிறேன் என்று அவருக்கு அறிவிப்பீர்களாக என்று எருசலேம் குமாரத்துகளை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்" (). இயேசுவோடு தற்போதைய ஐக்கியத்திற்காக வாஞ்சித்துத் தவிக்கும் விசுவாசியின் பாஷை இதுவே, அவர் தமது கர்த்தருக்காக நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறார். கிருபையான ஆவிகள் கிறிஸ்துவோடு நெருங்கிய நிலையில் இருக்கும் போது அன்றி வேறு எப்போதுமே பூரணமாய் அமைதியடைவதில்லை; ஏனெனில் அவர்கள் அவரை விட்டுத் தூரமாக இருக்கும் போது தங்களுடைய சமாதானத்தை இழந்துவிடுகிறார்கள். அவருக்கு அருகில் இருப்பது பரலோகத்தின் பூரண அமைதிக்கு அருகில் இருப்பது; அவருக்கு அருகில் இருப்பது சமாதானத்தை மாத்திரமல்லாமல், ஜீவன், பெலன், மற்றும் சந்தோஷம் ஆகிய அனைத்தையும் இருதயத்தை நிரப்பும்படி செய்வது, ஏனெனில் இவையாவும் இயேசுவுடனான மாறாத ஊடாட்டத்தையே சார்ந்து இருக்கின்றன. பகலுக்குச் சூரியன் என்னவாய் இருக்கிறதோ, இரவுக்குச் சந்திரன் என்னவாய் இருக்கிறதோ, புஷ்பத்திற்குப் பனி என்னவாய் இருக்கிறதோ, அப்படியே இயேசு கிறிஸ்துவும் நமக்கு இருக்கிறாராய் இருக்கிறார். பசிமுள்ளவனுக்கு அப்பம் என்னவாய் இருக்கிறதோ, நிர்வாணமானவனுக்கு வஸ்திரம் என்னவாய் இருக்கிறதோ, இளைப்பாறுதலின் தேசத்தில் பிரயாணிக்குப் பெரிய கன்மலையின் நிழல் என்னவாய் இருக்கிறதோ, அப்படியே இயேசு கிறிஸ்துவும் நமக்கு இருக்கிறாராய் இருக்கிறார்; ஆகவே நாம் விசுவாசத்தினாலே அவரோடு ஒன்றாய் இருக்கிறோம் என்பதை நாம் உணராவிட்டால், சங்கீதத்தின் வார்த்தைகளில் நம்முடைய ஆவி, "என் நேசரை நீங்கள் கண்டால், நான் அன்பினால் வியாதியாயிருக்கிறேன் என்று அவருக்கு அறிவிப்பீர்களாக என்று எருசலேம் குமாரத்துகளை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்" என்று கூவுவதில் ஆச்சரியம் ஒன்றுமில்லை. இயேசுவின் மேல் உள்ள இந்த உருக்கமான வாஞ்சை ஒரு ஆசீர்வாதத்தைக் கொண்டிருக்கிறது: "நீதியில் பசி தாகமுள்ளவர்கள் பாக்கியவான்கள்" (), ஆகவேதான் நீதியுள்ளவருக்காகத் தாகமாயிருப்பவர்கள் மகா பாக்கியவான்கள். அந்தப் பசி தேவனிடமிருந்து வருவதால் அது பாக்கியமானது: என்னால் திருப்தியடைதலின் பூரணமான பாக்கியத்தைப் பெற முடியாவிட்டால், நான் கிறிஸ்துவினால் நிரப்பப்படும் வரை வறுமையிலும் ஏக்கத்திலும் வாடும் அதே பாக்கியத்தை நான் நாடுவேன். என்னால் இயேசுவைப் புசிக்க முடியாவிட்டால், அவருக்காகப் பசிப்பதும் தாகம் எடுப்பதும் பரலோகத்திற்கு அடுத்தபடியாய் இருக்கும். நம்முடைய ஆண்டவரின் பாக்கியங்களில் அது பிரகாசிப்பதினால் அந்தப் பசியில் ஒரு பரிசுத்தத்தன்மை இருக்கிறது. ஆனால் அந்த ஆசீர்வாதம் ஒரு வாக்குத்தத்தத்தை உள்ளடக்குகிறது. அவ்வாறு பசியாயிருப்பவர்கள் தாங்கள் வாஞ்சிப்பவைகளினால் "நிறைவடைவார்கள்" (). கிறிஸ்து நம்மைத் தம்மைப் பற்றி அவ்வாறு வாஞ்சிக்கச் செய்வாரானால், அவர் நிச்சயமாக அந்த வாஞ்சைகளைத் திருப்தியாக்குவார்; அவர் நம்மிடம் வரும்போது—அவர் வருவதைப் போல—ஓ, அது எவ்வளவு இனிமையானதாய் இருக்கும்!
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.