"அங்கு இனி அழுகியசத்தமும் (அழுகையின் சத்தம்கூட) கேட்படுவதில்லை" (). மகிமையடைந்தவர்கள் இனி அழுவதில்லை, ஏனெனில் துக்கத்திற்கான சகல வெளிப்புறக் காரணங்களும் அகன்றுவிட்டன. பரலோகத்தில் முறிந்த சிநேகிதங்களோ, வாடிப்போன எதிர்காலங்களோ இல்லை. வறுமை, பஞ்சம், ஆபத்து, துன்புறுத்தல், மற்றும் அவதூறு என்பவைகள் அங்கே அறியப்படாதவைகள். எந்த ஒரு வேதனையும் வருத்துவதில்லை, மரணத்தைப் பற்றிய சிந்தனையோ அல்லது பிரிவினைத் துக்கமோ துயரப்படுத்துவதில்லை. அவர்கள் இனி அழுவதில்லை, ஏனெனில் அவர்கள் பூரணமாய்ப் பரிசுத்தமாக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவிசுவாசத்தின் எந்த ஒரு "பொல்லாத இருதயமும்" ஜீவனுள்ள தேவனை விட்டு விலகிச் செல்லும்படி அவர்களைத் தூண்டுவதில்லை; அவர்கள் அவருடைய சிங்காசனத்திற்கு முன்பாக மாசற்றவர்களாய் இருந்து, அவருடைய சாயலுக்கு முற்றிலும் ஒத்திருக்கிறவர்களாய் இருக்கிறார்கள் (). பாவத்தைச் செய்தல் நின்றவர்கள் துக்கப்படுவதிலிருந்தும் ஓய்ந்திருக்கலாம். மாற்றத்தைப் பற்றிய சகல பயமும் கடந்துவிட்டபடியால் அவர்கள் இனி அழுவதில்லை. தாங்கள் நித்தியமாய்ப் பாதுகாக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள். பாவம் வெளியே அடைக்கப்பட்டிருக்கிறது, அவர்களோ உள்ளே அடைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். எவராலும் தாக்க முடியாத ஒரு பட்டணத்திற்குள்ளே அவர்கள் வாசம் பண்ணுகிறார்கள்; ஒருபோதும் அஸ்தமிக்காத சூரியனின் பிரகாசத்தில் களிக்கிறார்கள்; ஒருபோதும் வற்றாத நதியிலிருந்து குடிக்கிறார்கள்; ஒருபோதும் வாடாத மரத்திலிருந்து கனிகளைப் பறிக்கிறார்கள். எண்ணற்ற யுகங்கள் சுழன்று சுழன்று வரலாம், ஆனால் நித்தியம் தீர்ந்துபோகாது, நித்தியம் நிலைத்திருக்கும் வரை, அவர்களுடைய அழியாமையும் பாக்கியமும் அதனோடுகூடவே இணைந்து இருக்கும். அவர்கள் என்றென்றைக்கும் கர்த்தருடனேகூட இருக்கிறார்கள் (). ஒவ்வொரு வாஞ்சையும் நிறைவேற்றப்பட்ட படியால் அவர்கள் இனி அழுவதில்லை. தங்களிடம் சுதந்தரமாக இல்லாத எதையாவது அவர்களால் விரும்ப முடியாது. கண், காது, இருதயம், கை, நியாயத்தீர்ப்பு, கற்பனை, நம்பிக்கை, வாஞ்சை, சித்தம்—சகல அவயவங்களும் பூரணமாய்த் திருப்தியடைந்திருக்கின்றன; தேவனிடத்தில் அன்புகூருகிறவர்களுக்காக அவர் ஆயத்தம் பண்ணினவைகளைக் குறித்து நமது தற்போதைய கருத்துக்கள் அபூரணமானவைகளாய் இருந்தாலும், பரலோகத்தில் உள்ள பரிசுத்தவான்கள் மகா உன்னதமாய் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் ஆவியானவரின் வெளிப்பாட்டினாலே போதுமான அளவு அறிந்திருக்கிறோம். இன்பத்தின் எல்லையற்ற நிறைவாகிய கிறிஸ்துவின் சந்தோஷம் அவர்களுக்குள் இருக்கிறது. எல்லையற்ற பேரின்பத்தின் அடிமட்டமற்ற, கரையற்ற சமுத்திரத்திற்குள் அவர்கள் தாங்களே மூழ்குகிறார்கள். அதே சந்தோஷமான இளைப்பாறுதல் நமக்காகவும் மீதியாயிருக்கிறது. அது மகா தூரத்தில் இருக்காது. கொஞ்சக் காலத்திற்குள்ளாகவே அழியும் தில்லமரக் கிளை ஜெயத்தின் பேரீச்சங் கிளையினால் மாற்றப்படும், துக்கத்தின் பனித்துளிகள் நித்திய பேரின்பத்தின் நவரத்தினங்களாக மாற்றப்படும். "ஆதலால் இந்த வார்த்தைகளினால் நீங்கள் ერთმანற்றைத் தேற்றுங்கள்" ().
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.