"நெருப்புப்பற்றி, முட்களைப் பற்றிக்கொண்டு, கதிர்க்கட்டுகளாவது, அறுந்த கதிர்களாவது, வயலாவது வெந்துபோனால், நெருப்பை மூட்டினவன் மெய்யாகவே நஷ்டஈடு கொடுக்கக்கடவன்" (). ஆனால் தவற்றின் தீய நெருப்புப் பொறிகளையும், காமத்தின் கங்குகளையும் உலகமெங்கும் எறிந்துவிட்டு, நரகத்தின் நெருப்பினால் மனிதர்களின் ஆத்துமாக்களைப் பற்றவைக்கிறவனால் என்ன நஷ்டஈடு கொடுக்க முடியும்? அவனுடைய குற்றம் மதிப்பீட்டிற்கு அப்பாற்பட்டது, அதனுடைய விளைவோ ஒருபோதும் மீட்க முடியாதது. அத்தகைய குற்றவாளி மன்னிக்கப்பட்டாலும், தான் செய்த தீமையை அவனால் மாற்ற முடியாது என்பதால், திரும்பிப் பார்க்கும்போது அது அவனுக்கு எவ்வளவு துக்கத்தை உண்டாக்கும்! ஒரு தீய உதாரணம், சீர்திருத்தப்பட்ட குணத்தின் பல வருடங்களாலும் அணைக்க முடியாத ஒரு ஜுவாலையைப் பற்றவைக்கலாம். மனிதனின் ஆகாரத்தை எரிப்பது போதுமானதைக் காட்டிலும் தீயது, ஆனால் ஆத்துமாவை அழிப்பது அதைவிட எவ்வளவு கொடியது! கடந்த காலத்தில் நாம் எத்தகைய குற்றத்திற்கு ஆளாகியிருக்கிறோம் என்பதைச் சிந்திப்பதும், நம்முடைய உறவினர்கள், சிநேகிதர்கள், அல்லது அண்டை வீட்டார்களின் ஆத்துமாக்களுக்குக் கேடு விளைவிக்கும் ஒரு சுபாவம் இப்போதிலும்கூட நமக்குள்ளே இருக்கிறதா என்று விசாரிப்பதும் நமக்குப் பிரயோஜனமாய் இருக்கும்.
கிறிஸ்தவச் சபைக்குள்ளே பிரிவினையின் அக்கினி பற்றிக் கொள்ளும்போது அது ஒரு பயங்கரமான தீமையாய் இருக்கிறது. எங்கு converts பெருகித் தேவன் மகிமைப்படுத்தப்பட்டார்களோ, அங்கே பொறாமையும் விரோதமும் பிசாசின் வேலையை மிகத் துல்லியமாய் நடப்பிக்கின்றன. பொன்னான தானியம் சேகரிக்கப்பட்ட இடத்தில், பகையின் அக்கினி நுழைந்து புகையையும் கறுப்பான குவியலாய் மாத்திரம் விட்டுச் செல்கிறது. குற்றங்கள் வருகிறவர்களுக்கு ஐயோ! அவைகள் ஒருபோதும் நம் மூலமாய் வராது இருப்பதாக, ஏனெனில் நம்மால் நஷ்டஈடு கொடுக்க முடியாது என்றாலும், நாமே முதன்மையான குற்றவாளிகளாய் இருந்தால் நாமே மகா பெரிய பாடுகளையும் சந்திப்போம். அந்த நெருப்பை ஊட்டுபவர்கள் கண்டிக்கப்படத் தகுதியானவர்கள், ஆனால் அதை முதலில் மூட்டினவனே மகா அதிகக் குற்றவாளி. பிணக்கு என்பது பொதுவாக முட்களையே முதலில் பற்றிக் கொள்ளுகிறது; அது சபையிலுள்ள வேஷக்காரர்கள் மற்றும் அடிப்படையான அறிக்கையிடுபவர்கள் மத்தியில் போஷிக்கப்பட்டு, நரகத்தின் காற்றினால் ஊதப்பட்டு நீதிமான்களிடையே சென்று பரவுகிறது, அது எங்கே முடியும் என்பதை யாரும் அறிய முடியாது. ஓ சமாதானத்தின் தேவனே, எங்களைச் சமாதானம் பண்ணுகிறவர்களாக்கி, உமது ஜனங்களுக்கு இடையே சிறிய பிரிவினையையும்கூட எங்களது அறியாமையினால் கூட நாங்கள் ஒருபோதும் ஏற்படுத்த அனுமதிக்காதேயும்.
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.