"கர்த்தருக்குக் காத்திரு" (). காத்திருப்பது ஒரு எளிமையான காரியமாகத் தோன்றலாம், ஆனால் அது ஒரு கிறிஸ்தவ போர்ச்சேவகன் பல வருடப் போதனைகள் அன்றிப் பயில முடியாத நிலைகளில் ஒன்றாகும். தேவனுடைய போர்வீரர்களுக்குச் சும்மா நிற்பதைக் காட்டிலும் அணிவகுத்துச் செல்வதும் விரைந்து செல்வதும் மகா எளிமையானதாய் இருக்கிறது. கர்த்தருக்கு ஊழியம் செய்ய மகா ஆவலாய் வாஞ்சிக்கும் மிகவும் பிரியமான ஆவிக்குரியவனும் கூட எந்தப் பங்கை எடுப்பது என்று அறியாதிருக்கும் திகைப்பின் மணிநேரங்கள் உண்டு. அப்போது அவன் என்ன செய்ய வேண்டும்? விரக்தியினால் தன்னைத்தானே வருத்திக் கொள்ளவா? கோழைத்தனத்தில் பின்வாங்கவா? பயத்தினால் வலதுபுறத்திற்குத் திரும்பவா? அல்லது துணிகரத்தில் முன்னோக்கிப் பாய்ந்து செல்லவா? இல்லை, மாறாகச் simplesmente காத்திருக்க வேண்டும். ஆனால் ஜெபத்தில் காத்திருக்க வேண்டும். தேவனை நோக்கிப் கூப்பிட்டு, உன்னுடைய காரியத்தை அவருக்கு முன்பாக விரித்து வை; உன்னுடைய இக்கட்டை அவரிடம் கூறி, அவர் தரும் உதவியின் வாக்குத்தத்தத்திற்காக வாதாடு. ஒரு கடமைக்கும் மற்றொரு கடமைக்கும் இடையே ஏற்படும் இக்கட்டுகளில், ஒரு சிறுவனைப் போலத் தாழ்மையுள்ளவனாய் இருந்து, கர்த்தரிடத்தில் எளிய ஆவியோடு காத்திருப்பது இனிமையானது. நம்முடைய சொந்த புத்தியீனத்தை நாம் உணர்ந்து அறிந்து, தேவனுடைய சித்தத்தினால் வழிநடத்தப்பட மனப்பூர்வமாய் விரும்புவோம் என்றால் நமக்கு நல்லதே நடக்கும். ஆனால் விசுவாசத்தில் காத்திருங்கள். அவரிடம் உன்னுடைய அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்து; ஏனெனில் உண்மையற்ற, நம்பிக்கையற்ற காத்திருப்பு கர்த்தரை அவமதிப்பதே ஆகும். அவர் உன்னை நள்ளிரவு வரை காத்திருக்கச் செய்தாலும், அவர் சரியான நேரத்தில் வருவார் என்று விசுவாசி; அந்தத் தரிசனம் வரும், தாமதிப்பதில்லை (அபகூக் 2:3). முறுமுறுக்காமல், உபத்திரவத்தின் கீழ் இருக்கிறேன் என்று கலகம் செய்யாமல், அமைதியான பொறுமையோடு காத்திரு, அதற்காக உன் தேவனை ஸ்தோத்திரி. இஸ்ரவேல் புத்திரர் மோசேக்கு விரோதமாய் முறுமுறுத்தது போல இரண்டாம் காரணத்திற்கு விரோதமாக ஒருபோதும் முறுமுறுக்காதே; உலகத்திற்குத் திரும்பச் செல்ல வேண்டும் என்று ஒருபோதும் விரும்பாதே, மாறாகச் சூழ்நிலையை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டு, எத்தகைய சுயசித்தமும் இல்லாமல், உன்னுடைய உடன்படிக்கையின் தேவனுடைய கரத்தில் உன்னுடைய முழு இருதயத்தோடும் அதை அப்படியே ஒப்புக்கொடுத்து, "இப்போது, ஆண்டவரே, என் சித்தத்தின்படி அல்ல, உமது சித்தத்தின்படி ஆகக்கடவது. நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அறியவில்லை; நான் இக்கட்டுகளுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டிருக்கிறேன், ஆனால் நீர் வெள்ளங்களை இரண்டாய்க் கிழிக்கும் வரை அல்லது என் சத்துருக்களைத் துரத்திவிடும் வரை நான் காத்திருப்பேன். நீர் என்னை அநேக நாட்கள் காத்திருக்கச் செய்தாலும் நான் காத்திருப்பேன், ஏனெனில் என் இருதயம் உம்மை மாத்திரமே சார்ந்து கொண்டிருக்கிறது, ஓ தேவனே, நீரே என் சந்தோஷமும் என் இரட்சிப்பும், என் புகலிடமும் என் பலத்த கோட்டையுமாய் இருப்பீர் என்ற பூரண நிச்சயத்தோடு என் ஆவி உம்மை நோக்கிக் காத்திருக்கிறது" என்று கூறு.
சார்ல்ஸ் ஸ்பர்ஜனின் காலை மற்றும் மாலை தியானங்கள்.